Stichting:
"De dappere moeders in de Japanse Interneringskampen" Laan van Clingendael 47
2597  CB  Den Haag
070-3240933
info@dapperemoeders.nl

Over de stichting

Stichting  " Het Gebaar '' kende op 17 januari 2007 een subsidie toe aan een project gericht op de verfilming van het boek  “Mogen wij altijd in dit kamp blijven?“ van Henriette van Raalte-Geel en om daarnaast in Nederland voorlichting te geven over de periode waarin vele landgenoten in gevangenschap verkeerden tijdens de Japanse bezetting van het toenmalige Nederlands Indië, met name de geschiedenis van moeders en kinderen in de Japanse interneringskampen.                    

Zoals gezegd, als basis zou het boek “Mogen wij altijd in dit kamp blijven?“ dienen. De  verstrekte subsidie ad € 1.035.300,-- werd toegekend aan de Stichting Verfilming Japanse Burgerkampen 1942 – ’45, die weer voor de uitvoering van deze film een contract had gesloten met Holland Harbour Productions BV. In het "Eerste voortgangsrapport" over de periode september 2007 - februari 2008 wordt dan ook nog vermeld: “De geschiedenis van moeders en kinderen in Japanse interneringskampen laten verfilmen op basis van het boek van Henriette van Raalte  “Mogen wij altijd in dit kamp blijven? ” 

Echter de regisseur en de producent veranderden kennelijk om hen moverende redenen van gedachten en zo kwam het dat het product dat uiteindelijk op 11 januari 2009 in vier Nederlandse bioscopen in première ging, getiteld "Het jaar 2602", absoluut niets gemeen heeft met het boek van Henriette van Raalte.

Toch is het streven er nog altijd op gericht dat er een film worden gemaakt, zoals die bij Henriette en vele anderen uit de Indische gemeenschap voor ogen staat. Daartoe is een nieuwe stichting opgericht: “De dappere moeders in de Japanse interneringskampen “. De opdracht tot de verfilming van die bange jaren zal t.z.t. aan de bekende regisseur Frans Weisz worden gegeven.

Het stichtingsbestuur heeft er het volste vertrouwen in dat het een indringende, maar waarheidsgetrouwe verfilming gaat worden, die de gehele Indische Gemeenschap zal aanspreken. Nog nooit is er een speelfilm gemaakt over de Japanse bezetting van Indië, met als hoofdthema’s  de vrouwenkampen, jongenskampen en troostmeisjes, dit in tegenstelling tot de vele films over de Duitse bezetting van Nederland, zoals onder meer “Oorlogswinter“, gebaseerd op het boek van Jan Terlouw.

-------------

Op 15 oktober 2008 is bij notaris Geurts in Wassenaar de Stichting "De dappere moeders in de Japanse Interneringskampen " opgericht,  gevestigd te Den Haag.

Deze stichting stelt zich ten doel: ten behoeve van het algemeen belang een verantwoord historisch document te vervaardigen, met educatieve doelstellingen. Zij tracht dit doel te bereiken door :    

I.   het vervaardigen van een speelfilm met archiefmateriaal op basis van het boek “Mogen wij altijd in dit kamp blijven?”  geschreven door H. M. van Raalte-Geel.

II.  in de onder I bedoelde speelfilm tevens te betrekken de jongenskampen in de  Japanse interneringskampen.

III. in de onder I bedoelde speelfilm eveneens het lot en de positie van de zogenaamde  troostmeisjes te betrekken.

IV.  in de onder I bedoelde speelfilm eveneens te betrekken: “Een jonge moeder die drie jaar lang in de Kempetai-gevangenis in Semarang zat en haar pas geboren baby moest toevertrouwen aan een andere vrouw die met de baby in het kamp kwam”.
 

Het verrichten van alle verdere handelingen, die met vorenstaande in de ruimste zin verband houden of daartoe bevorderlijk kunnen zijn.

De stichting tracht haar doel onder meer te verwezenlijken door: bij de verfilming actrices, acteurs en een componist / dirigent aan te trekken die een Nederlands-Indische achtergrond hebben, dan wel een band hebben met voormalig Nederlands Indië.

De filmrechten betreffende voormelde speelfilm zullen toekomen aan de Stichting.

De Stichting beoogt niet het maken van winst. De profijten van de film die aan de Stichting zullen toekomen, worden geschonken aan de Stichting War Child te Amsterdam.        

De Voorzitter van de Stichting is Huib Versluys  (Ambarawa, Banjoe Biroe) jurist;   Johan Reinders Folmer (Tjidengkamp, jongenskamp Grogol, Tjimahi);  Theo Doorman : zoon van de Schout bij Nacht  Karel Doorman, echtgenote is kampkind; Nico van Dam: de jongste in dit gezelschap;  Marguerite Hamer-Monod de Froideville  (Ambarawa) vertrouwenspersoon van de troostmeisjes en Henriette van Raalte-Geel schrijfster van het boek (Karees, Kedoeng Badak, Kampong Makassar).