Over de schrijfster

Als een heel jong kind wist Henriette niet beter of het leven in een Jappenkamp was volstrekt normaal. Toen zij in 1946 met haar ouders en zusjes in Nederland aankwam  en een warm tehuis vond bij haar grootouders in Den Haag, op de tweede dag aan tafel zat met een heerlijke warme maaltijd voor zich, vroeg zij in haar onschuld: '' Opa , mogen wij altijd in dit kamp blijven ? ''
Het werd de titel voor haar boek. Zij was toen 6 jaar oud.

Na de afschuwelijke jaren in diverse kampen, bracht de bevrijding geenszins een einde aan hun ontberingen. Met de onafhankelijkheidsverklaring van Soekarno brak immers de onafhankelijksoorlog uit. Jonge extremistische nationalisten wilden de blanda’s niet meer, zij wilden hun zelfs doden.  De kampen werden bedreigd, de bersiap was uitgebroken en verschrikkelijke moordpartijen vonden plaats. Het is ironisch dat de kampomheining een veilige haven werd, bewaakt door Japanse soldaten . . . .  Gelukkig ontkwamen moeder en dochters, werden herenigd met hun vader en gingen per schip naar Nederland.

Toen de eersten uit Indië in Nederland kwamen, was er nauwelijks aandacht voor hen. Nederland likte nog de wonden van de Duitse bezetting en was nog vol van het eigen ondergane leed . Wat ver weg in Indië was gebeurd werd volkomen genegeerd, óók door de regering. Wel was het natuurlijk zo dat Nederland moest worden opgebouwd met geld uit Indië  . . . . .

Na haar eindexamen op het Maerlant Lyceum in Den Haag, volgde zij de verpleegster-opleiding aan de Prinsengracht, het bekende ziekenhuis in Amsterdam  met een geweldig goede reputatie. Pas jaren later, aangemoedigd door Yvonne Keuls, ging Henriette haar memoires schrijven  over die jaren. Plotseling kwamen de herinneringen weer boven en herinnerde zij zich weer veel, zoals geuren, beelden en geluiden.

Momenteel voert de Stichting “ De dappere moeders " gesprekken met regisseur Frans Weisz, om alsnog een film te realiseren  over de moeders en kinderen in de Japanse interneringskampen.

De opdracht tot de verfilming van die bange jaren zal binnenkort worden gegeven. Die film zal er beslist komen!