Over het boek

Yvonne Keuls

In het Congresgebouw in Den Haag hield zij bij de Nationale Indië Herdenking van 15 augustus 2006 een voordracht over het boek van Henriette. Eveneens op 30 augustus 2015 bij de Herdenking Stichting Japanse Vrouwenkampen in Bronbeek. Bovendien schreef zij hoofdstuk ‘Henriette’ in haar boek: ‘Familiegedoe’. Zij moedigde Henriette aan haar boek te laten verfilmen: “Het leven in het kamp van binnenuit”.

Mevrouw dr. M. Bussemaker

(Uit Historisch Nieuwsblad – oktober 2007): Staatssecretaris VWS: Mooiste nieuwe boek – Jet Bussemaker: Mogen we altijd in dit kamp blijven? door Henriette van Raalte-Geel

“Afgelopen zomer kreeg ik, van de auteur zelf, dit boek, over de herinneringen van een jong meisje aan drie Japanse interneringskampen. Daarin verbleef ze samen met haar moeder en twee zusjes tussen 1942 en de bevrijding in augustus 1945. Over de vrouwenkampen in Nederlands-Indië is veel gepubliceerd, en omdat mijn eigen familie ook in Japanse kampen heeft gezeten, neigde ik te denken dat ik het meeste al wist. Mogen we altijd in dit kamp blijven? is echter geschreven vanuit het open en eerlijk perspectief van een kind tussen de twee en vijf jaar oud. Zonder achteraf iets toe te voegen of uit te leggen wordt dat perspectief consequent vastgehouden. Het bewijst het tegendeel van de bewering dat jonge kinderen zich weinig herinneren. Naast verhalen over wreedheden en ontberingen vertelt van Raalte ook over plezier maken. Hoe ze speelden in de loopgraven en les kregen onder een dikke boom. En voor het slapen “Zonnetje gaat van ons scheiden” zongen. Geschreven door de redactrice Maria van Haperen mvanhaperen@veenmagazine.nl

In 1998 werd het boek ‘Mogen wij altijd in dit kamp blijven?’ gepubliceerd en een tweede druk verscheen in 2005. Toen Henriette een cursus “Creatief Schrijven” volgde, kwamen onverwacht herinneringen tevoorschijn die niet meer te stuiten waren. Met haar moeder kon zij over de belevenissen uit het kamp spreken. Henriette was een onbevangen kind van vijf jaar; naast haar moeder die de verschrikkingen van de oorlog wél zag. Het boek is een ode aan alle moeders die in de Japanse interneringskampen met heldenmoed opkwamen voor de belangen van hun kinderen.

Japanse Vertaling

Haar boek werd door Yukari Tangena-Suzuki in het Japans vertaald, met de titel “Een hymne voor de Moeders’ en werd in 2010 in Tokyo uitgegeven.